• Site 22
  • Site 40
  • Site 18
  • Site 24
  • Site 33
  • Site 16
  • Site 29
  • Site 35
  • Site 11
  • Site 7
  • Site 42
  • Site 10
  • Site 26
  • Site 21
  • Site 38
  • Site 28
  • Site 20
  • Site 1
  • Site 25
  • Site 47
  • Site 43
  • Site 49
  • Site 30
  • Site 31
  • Site 31
  • Site 14
  • Site 19
  • Site 48
  • Site 46
  • Site 36
  • Site 23
  • Site 15
  • Site 12
  • Site 17
  • Site 32
  • Site 34
  • Site 13
  • Site 37
  • Site 39

Artikel Leidsch Dagblad 14 maart.

 

In het Leidsch Dagblad van 14 maart wordt een stukje uit een preek van pastoor Smith geciteerd, alsof dat een reactie was op de nieuwe paus ipv de reactie die het was op het afscheid van onze emeritus paus Benedictus. Daarnaast wordt er gesuggereerd dat hij zich vooral heeft ge-ergerd, terwijl hij juist sprak over de gave van de paus aan de Kerk. De citaten komen uit zijn preek van 17 februari. Daarnaast worden er wat essentiele zaken die hij zei niet geciteerd dus vandaar dat wij dat hier voor de volledigheid alsnog doen.

 

Aan de hand van de lezing over Jezus die de woestijn ingaat en op de proef wordt gesteld, preekt de pastoor over Jezus die de bekoringen weerstaat met Zijn deemoedige Liefde. Dat hebben we ook gezien in de week dat de paus terug treed, de confrontatie tussen de hoogmoed en de deemoed. Hij sprak over een van de charisma’s van paus Benedictus de demoed.

 

Vervolgens over het feit dat de hoogmoed de deemoed van de paus niet kon verdragen. Wat resulteerde in de beledigingen aan het adres van emeritus paus Benedictus.

 
Toen kwam het stuk waarvan het Leidsch Dagblad wat delen heeft geciteerd: “Massaal wist iedereen ineens hoe de paus het beter had kunnen doen, en massaal weet iedereen ineens hoe de toekomstige paus het beter kan doen, en dat is de hoogmoed. De hoogmoed die haar ware gezicht laat zien. En daar tegenover de deemoed van de paus. De hoogmoed heeft veel gelachen deze week, heeft veel uitgelachen, maar als je goed keek was er geen vreugde. Het was een oppervlakkig hoogmoedig gelach. Zij die geraakt waren door de deemoed van de paus, die hadden wel de vreugde. De vreugde van de dankbaarheid over dit vruchtbare pontificaat. Natuurlijk ook weemoedig dat we afscheid moeten nemen van deze man die werkelijk een vader was voor de Kerk en voor de mensheid. Maar tegelijkertijd dankbaarheid voor zijn moed en voor zijn deemoed, en die dankbaarheid die geeft ware vreugde."
 
Eliza Oudshoorn